Creative Citizen

Repair Cafe ซ่อมทุกสิ่ง พร้อมช่างอาสารับปรึกษาและสอนซ่อมในชุมชน

“ในยุโรป เราทิ้งของกันเยอะมาก แล้วมันก็เป็นเรื่องน่าละอายเพราะของที่เราทิ้งๆ กันมันก็ยังไม่ได้เสีย ฉันอยากจะทำบางอย่างที่ไม่ใช่แค่เขียนถึงมัน แต่คือวิธีการบางอย่างที่มันสามารถทำเป็นปรกติได้ในชีวิตประจำวัน” Martine Postma ผู้ก่อตั้ง Repair Café แห่งแรกในอัมสเตอร์ดัมกล่าว เธอเปิดคาเฟ่ที่ให้บริการซ่อมเครื่องมือและอุปกรณ์ซึ่งยังสามารถใช้การได้แบบฟรีๆ และได้เงินทุนก้อนแรกจากรัฐบาลเนเธอแลนด์และเงินสนับสนุนจากการบริจาคเข้ามาสนับสนุนเรื่องเงินเดือนพนักงาน การทำงานด้านการตลาดและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องจนทำให้สถานที่แห่งนี้เกิดขึ้นได้จริง โดยสิ่งที่ Repair Café มีเตรียมไว้ให้ประชาชนก็คือวัสดุ เครื่องมือ อะไหล่ พร้อมช่างอาสาสมัครที่รักการซ่อมของเป็นชีวิตจิตใจจะมารวมตัวเพื่อให้คำปรึกษาและสอนการซ่อมข้าวของเครื่องใช้ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า เฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ฟฟ้า เครื่องเคลือบ จักรยาน และของเล่น Repair Café…

Continue Reading

Vegeo Vegeco คอนเซ็ปต์ร้านชำยุคโมเดิร์นเพื่อวิถีชุมชนและสุขภาพ

‘ร้านชำแถวบ้าน’ เคยเป็นธุรกิจท้องถิ่นที่คุ้นตาพวกเรา ก่อนที่ยุคแห่งซูเปอร์มาร์เก็ตและแฟรนไชส์ร้านสะดวกซื้อจะเข้ามากลืนกินลมหายใจของพวกมันไปจนหมด ไม่เว้นแม้แต่ในประเทศที่รักความเป็นท้องถิ่นมากๆ อย่างญี่ปุ่น ที่ในอดีตนั้นแต่ละชุมชนของพวกเขาก็เคยมีร้านผักผลไม้ประจำถิ่นที่เรียกว่า ‘Yaoya’ ปรากฏอยู่ทั่วไปบนท้องถนน เป็นร้านชำแบบที่ใครๆ ก็รู้จักในฐานะแหล่งจำหน่ายผักผลไม้ปลอดสารจากชาวไร่ชาวนาในละแวกใกล้กัน แต่เมื่อกาลเวลาหมุนเวียนไป ทุกวันนี้ร้าน Yaoya ก็กลับกลายเป็นเสมือน ‘ของหายาก’ สำหรับคนญี่ปุ่นไปแล้ว (ไม่ต่างจากร้านชำอาเฮียอาแปะในบ้านเรา) ซ้ำร้ายยังถูกละเลยมองผ่านจากชาวเมืองยุคใหม่ ที่ต่างก็หันไปเสพติดกับวิถีของซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นใต้ดิน (ชั้นอาหาร) อันเต็มไปด้วยสิ่งล่อตาและโปรโมชั่นล่อใจ น่าดีใจว่าเมื่อไม่นานมานี้ มีผู้ประกอบการสร้างสรรค์รายหนึ่งบนเกาะคิวชู ที่ได้นำแนวคิดการออกแบบและเทคโนโลยีสมัยใหม่มาเติมเชื้อไฟให้กับวิถีการบริโภคสินค้าปลอดสารฯ จากชาวไร่ในสไตล์ดั้งเดิม  ธุรกิจของเขาใช้ชื่อว่าเท่ๆ ว่า Vegeo Vegeco เริ่มต้นมาจากการทำแพลทฟอร์มออนไลน์เพื่อจำหน่ายและจัดส่งผลผลิตการเกษตร…

Continue Reading

สถาปนิกลัตเวียจำลองภาพ ‘ถนนในฝัน’ กลางย่านฮิปสเตอร์

ชะตากรรมของกรุงริกา เมืองหลวงแห่งลัตเวีย ถูกทิ้งไว้ไม่ต่างจากเหล่าอดีตสหายในยุคโซเวียตรุ่งเรือง นั่นคือถนนหนทางและผังเมืองเกือบทั้งหมดถูกออกแบบไว้เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ ‘รถยนต์’ เท่านั้น (หรืออาจจะรถถังด้วย) แต่หาใช่เพื่อมนุษย์เดินดินไม่ รากเหง้าความคิดแห่งยุคสมัยที่เลือนรางนี้ส่งผลให้รูปแบบถนนในกรุงริกากลายเป็นพื้นที่สัญจรแสนกว้างใหญ่ แต่กลับ ‘ไม่มีประสิทธิภาพ’ และ ‘ไม่ได้เอื้อประโยชน์’ ต่อการพัฒนาความเป็นเมืองในบริบทร่วมสมัยเอาเสียเลย และด้วยความที่ไม่มีกฏการการแบ่งสรรพื้นที่ใช้งานในเมืองใดๆ รถยนต์ส่วนใหญ่จึงขับคร่อมรางรถรางเดิมบริเวณกลางถนน และใช้ฟุตบาทแคบๆ ด้านข้างเป็นที่จอดรถ ร่วมกับประชาชนคนเดินเท้า คนขี่จักรยาน และร้านรวงข้างทางที่ต้องกระเบียดกระเสียนพื้นที่กันอย่างน่าสงสาร แน่นอนว่ารูปแบบการใช้รถใช้ถนนเช่นนี้ย่อมปิดโอกาสที่ร้านค้าจะนำโต๊ะเก้าอี้ออกมาให้บริการชาวเมืองในวันแดดดี  หรือนำสีสันความครีเอทีฟมาสร้างชีวิตชีวาบนท้องถนนให้กับผู้คนตามฤดูกาลต่างๆ แต่เมื่อไม่นานมานี้ ณ ถนนสายฮิปสเตอร์ใจกลางเมืองริกา (ถนน Miera iela หรือ…

Continue Reading

‘ลานกีฬาพัฒน์ 2’ จากพื้นที่รกร้างสู่พื้นที่ใช้สอยของคนในชุมชน

พื้นที่รกร้างในบ้านเราที่เกิดจากการพัฒนาเมือง ก่อเกิดซอกมุมอับให้กับเมืองในหลายจุด กลายเป็นแหล่งเสื่อมโทรมขาดการพัฒนา มีหลายโครงการที่เข้าไปแก้ปัญหาเรื่องนี้เช่น (more…)

Continue Reading

‘คนใจบ้าน’ กลุ่มสถาปนิกชุมชนกับการฟื้นฟูเมืองแบบยั่งยืน

(จากซ้ายไปขวา) ฐิติยากร นาคกลิ่นกูล, เอกสิทธิ์ ชูวงศ์, สามารถ สุวรรณรัตน์, ศุภกุล ปันทา, ทนวินท วิจิตรพร, ศุภวุฒิ บุญมหาธนากร และ ขนิษฐา ศักดิ์ดวง (ถ่ายภาพโดย กรินทร์ มงคลพันธ์) ด้วยความตั้งใจเดียวกัน คือ ‘อยากเห็นเชียงใหม่ดีกว่านี้’ การรวมตัวและก่อตั้งกลุ่มคนทำงานเล็กๆ ที่ชื่อ ‘คนใจบ้าน’ จึงเกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน โดยมีเป้าหมายก็เพื่อพัฒนาที่อยู่อาศัย ฟื้นฟูสภาพแวดล้อม และอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของชุมชน ภายใต้การมีส่วนร่วมของชุมชนและหน่วยงานในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ รวมไปถึงเขตวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง…

Continue Reading
Close Menu