Creative Citizen

Pop-Up Dinner สุดชิคในซานฟรานฯ ที่ทั้งเชฟและแขกร่วมโต๊ะของคุณ…คือคนไร้บ้าน!

‘ป๊อปอัพดินเนอร์’ คือคอนเซ็ปท์เก๋ๆ ที่เชฟทั่วโลกนิยมจัดขึ้นเพื่อเรียกแขกมา ‘ลองของ’ หรือเพื่อสัมผัสประสบการณ์แปลกใหม่บางอย่าง ซึ่งค่ำคืนแห่งการสังสรรค์สุดพิเศษที่เราจะเล่าถึงนี้…ก็มีความคล้ายคลึงกันอยู่บางอย่าง หากแต่มันเป็นดินเนอร์ไนท์ที่ไม่ได้เสิร์ฟโดยเชฟชื่อดัง แต่กลับมีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ยอมจ่ายค่าดินเนอร์ 55 เหรียญเพื่อจะลิ้มรสอาหารจากฝีมือ ‘คนไร้บ้าน’ พร้อมกับนั่งสนทนารับฟังเรื่องราวต่างๆ จากเพื่อนร่วมโต๊ะดินเนอร์ที่ก็เป็นคนไร้บ้านอีกเหมือนกัน! ไอเดียการจัดดินเนอร์สร้างแรงบันดาลใจนี้จุติขึ้นโดยกลุ่ม Farming Hope สตาร์ทอัพแนวเพื่อสังคมในเมืองซานฟรานซิสโก ที่ต้องการจะช่วยผลักดันกลุ่มคนไร้บ้าน (ที่ยังมีศักยภาพ) ให้ได้กลับมามีงานมีการทำ และพร้อมที่จะเริ่มชีวิตใหม่อีกครั้งได้อย่างมีเกียรติ ...ซึ่งพวกเขาเชื่อว่า ‘อาหาร’ และประสบการณ์ที่ผู้คนแบ่งปันกันบนโต๊ะอาหารนี่แหละ ที่จะนำพาพวกเขาไปสู่เป้าหมายนั้นได้ เจมี่ สตาร์ก และเควิน มาดริกาล สองผู้ร่วมก่อตั้ง…

Continue Reading

Served Like A Girl: ทหารหญิง..สตรีแกร่งแห่งกองทัพสหรัฐฯ

ในวันที่เราหมดแรงใจมีชีวิตหรือทำสิ่งดีดีเพื่อสังคม หรือกำลังมองหาแรงบันดาลใจทำสิ่งที่เปลี่ยนโลก เปลี่ยนชีวิตตัวเองและคนอื่นได้ เราอยากแนะนำให้คนอ่านได้ดูเรื่องนี้ Served Like A Girl มีทหารหญิงหลายหมื่นนายในประเทศสหรัฐอเมริกาที่ออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับทหารชาย เธอเหล่านี้มีลูก มีชีวิตเหมือนผู้หญิงทั่วไป และต้องลำบากทั้งในสนามรบ นอกสนามรบ เพราะอะไรและเพื่ออะไร ในสารคดีเรื่องนี้คุณจะได้เห็นถึงเรื่องจริงไม่อิงนิยาย ว่าพวกเธอยอมตายเพื่อปกป้องประเทศแม้สุดท้ายแล้ว สังคมแทบไม่รับรู้เลยว่าพวกเธอโดนกระทำทางเพศระหว่างสงคราม โดนดูถูก และต้องพยายามแค่ไหนที่จะฝึกฝน ออกรบ และกลับมาใช้ชีวิตหลังสงครามเหมือนผู้หญิงทั่วไป ทุกอย่างลัวนเป็นเพราะพวกเธอต้องการทำเพื่อชาติ เพื่ออุดมการณ์ เพื่อครอบครัว และสังคมให้ปลอดภัย และดำเนินต่อไปได้ ผู้กำกับสารคดีเรื่องนี้ Lysa Heslov ถ่ายทอดเรื่องราวผ่านมุมมองของผู้หญิงที่ประกวดนางงามทหารผ่านศึก Andrea,…

Continue Reading

My London Calendar ปฏิทินภาพถ่ายฝีมือคนไร้บ้านในมุมที่เราอาจไม่เคยเห็น

Café Art 2018 My London Calendar Project เป็นการสานต่อความสำเร็จของโครงการในปีก่อนๆ ที่ทางกลุ่ม Cafe Art ได้จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมให้เกิดกำลังใจกับผู้ไร้บ้าน ซึ่งไม่เพียงนำเสนอผลงานทางศิลปะภาพถ่ายแต่ต้องการสื่อสารกับสังคมให้รับรู้ถึงปัญหา ผ่านมุมมองของผู้คนที่เคยจัดว่าเป็นคนจรจัด ไม่มีที่อยู่ หรือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการไร้บ้านทั้งหลายในรูปแบบของงานศิลปะ โดยหวังจะกระตุ้นให้คนทั่วไปในสังคมได้ตระหนักมองเห็นคุณค่าผู้คนเหล่านี้ไปพร้อมกัน เราคงคิดไม่ถึงว่าในแต่ละปีจะมีผู้ไร้บ้านมากมายกระจายตัวอยู่ไม่ว่าจะในเมืองใหญ่ที่มั่งคั่งทางเศรษฐกิจอย่างลอนดอน หรือแม้แต่เมืองหลวงอื่นๆ ในโลก ซึ่งไม่มีใครรู้ถึงสาเหตุที่แท้จริงว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา และเมื่อเห็นการแต่งตัวที่สกปรกมอมแมมนอนข้างถนนก็พาให้เกิดความรังเกียจไม่อยากเข้าใกล้ เกิดกำแพงที่กันเราให้ห่างจากพวกเขาเหมือนกับอยู่กันคนละโลก ทั้งๆ ที่พวกเขาต่างก็เป็นมนุษย์เช่นเดียวกับเรา โปรเจ็กต์ปฏิทินประจำปีนี้กำลังเป็นจุดเชื่อมให้เราปรับเปลี่ยนมุมมอง โดยยังคงใช้ชื่อธีมที่ว่า ‘My London’ ปีนี้เริ่มต้นเมื่อ…

Continue Reading

Josh Coombes ช่างตัดผมหนุ่มเดินทางตัดผมให้คนไร้บ้าน เพราะเชื่อในการ Do Something For Nothing

Josh Coombes ไม่ได้เป็นเพียงช่างตัดผมรูปหล่อเท่านั้น แต่ใจยังหล่อมากอีกด้วย ตั้งแต่ปี 2015 Coombes ออกตระเวนไปตามท้องถนนของลอนดอนเพื่ออาสาตัดผมให้บรรดา ‘คนไร้บ้าน’ โดยไม่คิดสตางค์แม้แต่เซ็นต์เดียว แถมเขาก็ยังไม่ได้มองการกระทำนี้ว่าเป็นเรื่องการกุศลแต่อย่างใดอีกด้วย แต่เป็นการสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์สองคนต่างหาก เพราะในระหว่างที่ Coombes ตัดผมให้คนไร้บ้าน เขาก็ได้พูดคุยและเรียนรู้เรื่องราวมากมายจากพวกเขา ทำให้ช่างตัดผมหนุ่มคนนี้มองเห็นว่า แม้สังคมจะมี ‘ภาพ’ ของคนไร้บ้านที่ไหนก็ตามเหมือนๆ กันทั้งหมด แต่ภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกของพวกเขาที่อาจดูสกปรกรกรุงรังแล้ว ก็คือมนุษย์ที่มีเรื่องราว บาดแผล และประสบการณ์ที่แตกต่างกันไป Coombes ถ่ายภาพคนไร้บ้านที่เขาตัดผมให้ โดยในหลายครั้งก็ได้เพื่อนช่างภาพของเขา Matt Spracklen…

Continue Reading

จากตู้…สู่บ้าน ที่ Marston Court โครงการที่พักร่วมสมัยเพื่อคนยากไร้ในลอนดอน

เมืองใหญ่ต่างๆ ในโลกทุกวันนี้ต่างพยายามคิดหาวิธีแก้ปัญหาคนไร้บ้านไม่ให้ลุกลามกลายเป็นอาชญากรรมสังคม โดยหลายๆ เมืองได้ผลักดันนโยบายการจัดหาที่อยู่ราคาประหยัดให้กับประชากรกลุ่มนี้ แต่อย่างไรก็ดีอุปสรรคสำคัญที่ทุกเมืองต้องเจอก็คือ “แล้วเราจะไปหาบ้านพวกนี้มาจากไหน?” ด้วยงบประมาณที่จำกัด ทั้งยังต้องตอบโจทย์ทุกมิติของความพอเพียง เป็นมิตรต่อผู้ใช้ และไม่เป็นภัยต่อสภาพแวดล้อมในชุมชนนั้นๆ ด้วย เขตเมืองอีลลิ่ง (Ealing) ของกรุงลอนดอนหาคำตอบข้อนี้ได้จาก…ตู้คอนเทนเนอร์ ในก้าวแรกเทศบาลเขตอีลลิ่งเชื้อเชิญสองบริษัทผู้ผลิตตู้คอนเทนเนอร์สำหรับใช้อาศัย CargoTek และ ISO Spaces มาประชุมกับบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ QED เพื่อช่วยกันพัฒนาแนวคิดที่อยู่อาศัยอย่างง่าย The Marston Court ไว้รองรับคนไร้บ้านในภาวะฉุกเฉิน โดยภาพที่พวกเขาฝันไว้ก็คืออยากให้มันมีลักษณะเป็นโมเดิร์นคอมเพล็กซ์ที่ประกอบขึ้นจากโมดูลของตู้คอนเทนเนอร์หลายๆ ตู้   โครงการ Marston…

Continue Reading
  • 1
  • 2
Close Menu