Creative Citizen

Mind Over Matter แฟชั่นศิลปะแบบยุคเรเนสซองส์จากวัสดุเหลือใช้ใกล้ตัว

สมัยที่ Suzanne Jongmans ยังเป็นเด็ก เธอเล่นแต่งตัวตุ๊กตาแล้วสังเกตเห็นว่า พลาสติกหลายชิ้น รวมทั้งโฟมที่ใช้เป็นแพ็กเกจจิ้งห่อหุ้มข้าวของหลายอย่างรอบตัวเธอ มีรูปทรงและลวดลายไม่ต่างไปจากผ้าลูกไม้และผ้าไหมเลย เมื่อโตขึ้น เธอยังคงหลงรักแฟชั่นและการแต่งตัว Jongmans จึงประกอบอาชีพทั้งช่างตัดเสื้อ ประติมากร และนักออกแบบ แต่โปรเจ็กต์แฟชั่นของเธอก็ไม่ธรรมดา ในผลงานล่าสุด Mind Over Matter เธอสร้างสรรค์ผลงานแฟชั่นแบบยุคเรเนอซองส์ ช่วงศตวรรษที่ 15-17 ออกมาเป็นภาพถ่ายที่มีตัวเธอเองเป็นนางแบบกำลังอยู่ในเสื้อผ้าและโพสต์ท่าทางเลียนแบบงานศิลปะชั้นครูหลายชิ้นจากยุคนั้น ไม่ว่าจะเป็นผลงานจิตรกรรมของ Rembrandt, Holbein the Younger และ Rogier…

Continue Reading

ความคืบหน้าโปรเจ็กต์ภาพถ่าย ‘What I Be’ สร้างความเข้าใจในความต่างของเพื่อนมนุษย์

หลายครั้งที่ผลงานของศิลปินกระตุ้นสังคมแค่ครั้งเดียวสร้างความตื่นตัวแล้วก็จางหายไป แต่ก็มีอีกหลายโปรเจ็กต์ที่มีความต่อเนื่องและแผ่กระจายออกไปในวงกว้าง นั่นก็เพราะแนวคิดในการสร้างงานนั้นเป็นอะไรที่ตอบรับกับปัญหาที่มีอยู่จริงทางสังคม ‘What I be’ เป็นอีกโปรเจ็กต์หนึ่งที่ยังคงขับเคลื่อนอย่างมีนัยสำคัญโดยช่างภาพ Steve Rosenfield นำเสนอแนวคิดบนภาพถ่ายแนวพอร์ตเทรตที่มีตัวหนังสือสั้นๆ บอกถึงตัวตนของเจ้าของภาพที่ต้องการสื่อสารต่อสังคมว่าฉันไม่ใช่เป็นสิ่งที่คุณคิด เป็นเสมือนภาพสะท้อนการประกาศตัวตนของปัจเจกชนที่ทรงพลังตอกย้ำมุมมองอันคับแคบของสังคมที่มองอะไรเพียงด้านเดียว พร้อมกันนั้นก็เรียกร้องความเข้าใจและเป็นคนอย่างเท่าเทียม เราเคยพูดถึงโปรเจ็กต์นี้ไปครั้งหนึ่งแล้วใน ‘What I be‘ รวมพลคนกล้าเผยจุดอ่อนภายในผ่านภาพถ่าย ซึ่งก็คราวนี้เรามาตามดูความเคลื่อนไหวของพวกเขากัน แน่นอนว่าการจะเปลี่ยนมุมมองทางสังคมที่ปิดกั้นตายตัวคงไม่อาจทำได้ในเวลาสั้น และจะว่าไปแล้ว การเผยแพร่แนวคิดที่นอกกรอบผิดจากมุมมองมาตรฐานทางสังคมเหล่านี้จำเป็นต้องนำเสนอบ่อยๆ จากมุมเล็กๆ แผ่กระจายออกไป ซึ่งวิธีการนี้เองที่มีพลังเหมือนกับกองทัพมดที่ยกกิ่งไม้ พลังจากคนตัวเล็กๆ ที่ประกาศธาตุแท้ของตัวเองไปพร้อมๆ กับการกระชากหน้ากากจอมปลอมที่สังคมพยายามยัดเยียดให้สวมใส่ และยิ่งเห็นคนที่ทำอะไรแบบเดียวกับเราก็ยิ่งเป็นการเติมพลังใจให้แก่กันด้วย เพราะมนุษย์นี้คือความเหมือนที่เต็มไปด้วยความแตกต่าง…

Continue Reading

The Hungers Hit: การต่อสู้เพื่ออาหารของเด็กจิ๋วผู้หิวโหย

ความอดอยากคืออะไร เป็นคำถามง่ายๆ ที่ใครๆ ก็คิดว่าตอบได้ แต่ไม่แน่เสมอไปหรอกว่าเราจะรู้จักมันจริงๆ บางครั้งความรู้เดิมที่เรามีอาจไม่ครอบคลุม เช่น เราอาจมองว่า ความอดอยากจะไปอยู่ในหมู่คนยากจนในชนบทห่างไกลหรือ ประเทศที่ด้อยพัฒนา แล้วใครจะคิดบ้างว่าประเทศที่ร่ำรวยเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจอย่างสหรัฐฯ ก็มีปัญหาเรื่องความอดอยากเช่นกัน ประเด็นนี้เป็นที่น่าสนใจ และบางทีอาจช่วยให้เรามองย้อนมาถึงสังคมเราด้วยเช่นกัน Benjamin Vong Wong เป็นศิลปินที่ใส่ใจจะนำเสนอปัญหาด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเราเคยนำเสนอผลงานเขาไปก่อนหน้านี้แล้วในชื่อ 'ภาพถ่ายขยะอิเล็กทรอนิกสุดแนว รณรงค์ช่วยกันลดขยะที่กำลังล้นโลก' และนี่เป็นผลงานชิ้นก่อนหน้าที่น่าสนใจไม่แพ้กัน เมื่อเขาได้พบและพูดคุยกับคนขององค์กร The Second Harvest Food Bank ที่ดูแลปัญหาการขาดแคลนอาหารของสหรัฐแล้วพบว่า ในเมือง Silicon…

Continue Reading

Mermen Calendar ปฏิทินเงือกหนุ่มสุดน่ารัก หารายได้ช่วยผู้ป่วยจิตเภท

นี่คงเป็นนายแบบที่สั่นสะเทือนวงการถ่ายภาพที่สุดในรอบปี ไม่ต้องหุ่นดีมีกล้ามเป็นมัดหรือหล่อเท่อย่างดาราแถมใบหน้าของพวกเขายังเต็มไปด้วยหนวดเคราเฟิ้ม ท่ามกลางชายหาดทะเลใสในชุดสุดแฟนตาซี แปลงร่างเป็นเงือกหนุ่มพุงหลามหว่านเสน่ห์ด้วยรอยยิ้ม นั่งกองกันบนหาดทราย มองไปมองมาก็คล้ายพะยูนเกยตื้นได้อีกเหมือนกัน พวกเขามาเป็นแบบถ่ายภาพสำหรับปฏิทินประจำปี 2018 ในชื่อชุด Mermen หรือ MerB’ys calendar นี่ไม่ได้ล้อเล่นแต่ขอบอกว่า 14,000 ฉบับ ขายหมดในสามเดือน!! บรรดาหนุ่มที่หนวดเคราหนาแน่นพวกนี้เป็นสมาชิกในกลุ่ม Newfoundland & Labrador Beard and Mustache Club ของประเทศแคนนาดา จึงไม่ต้องแปลกใจที่จะไว้หนวดเคราประชันความงามกัน ส่วนโปรเจ็กต์ภาพถ่ายอารมณ์ดีนี้จัดทำขึ้นเพื่อเป้าประสงค์ที่จะหาเงินบริจาคให้กับ Spirit Horse…

Continue Reading

Judging America: โปรเจ็กต์ภาพถ่ายอย่าตัดสินคนจากภายนอก

ถ้ามีคนมาบอกคุณว่าเป็นคนยังไงด้วยการมองเพียงแว้บเดียว ก็พูดได้เต็มปากว่าเขากำลังใช้ความคุ้นเคยและประสบการณ์มองผ่านรูปลักษณ์ภายนอก ทั้ง ๆ ที่อาจจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวคุณเลยก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก และเราก็ไม่ควรเอาคำพูดเหล่านั้นมาใส่ใจ เพราะเป็นเพียงความคิดจากคนที่มองคนอื่นด้วยความตื้นเขิน แต่เชื่อไหมว่าไม่เพียงแค่สายตาของคนอื่นหรอกที่เป็นแบบนั้น แม้แต่ตัวเราเองก็เผลอมองผู้คนด้วยวิธีการเดียวกัน นี่เป็นสิ่งเกิดขึ้นจริงอยู่ในสังคมส่วนใหญ่ที่มักจะตัดสินคนด้วยรูปกายภายนอกและการแต่งตัว Joel Pares นาวิกโยทินสหรัฐที่ผันตัวมาเป็นศิลปินภาพถ่ายกำลังสร้างผลงานชุดใหม่ในชื่อ ‘Judging America’ ที่นำภาพคนคนเดียวกันแต่แต่งตัวแตกต่างราวกับคนละคนมาประกบให้เกิดความฉงนสงสัยว่า 'ตัวตน' ที่แท้จริงของเขาหรือเธอเป็นแบบไหนกันแน่ และแน่นอนว่าทั้งสองภาพดูสมจริงจนยากจะตัดสิน เพื่อจะบอกให้รู้ว่าเราเองไม่อาจมองใครเพียงแค่ภาพปรากฏจากภายนอกได้เลย เหมือนสำนวนเก่าแก่ของอเมริกันว่า 'อย่าตัดสินหนังสือเพียงแค่เห็นปก' แน่นอนภาพของเขาช่วยกระตุ้นเตือนใจ ความเป็นคนนั้นอยู่ในจิตใจแล้วไม่มีอะไรยืนยันตัวตนของเขาได้ มุมมองทางสังคมส่วนใหญ่มีแนวโน้มจะมองภาพลบก่อนภาพบวกและเชื่อสายตาตัวเองว่าถูกต้องเสมอ ซึ่งทำให้เราพลาดโอกาสที่จะเปิดใจรับมิตรภาพใหม่ๆ ทุกวันนี้คนแปลกหน้าและแตกต่างทางเชื้อชาต ศาสนา มักถูกจับให้อยู่ในกลุ่มของคนประเภทเดียวกัน จากภาพสื่อ…

Continue Reading

Behind the Scars : ภาพถ่ายแผลภายนอกช่วยลบแผลเป็นทางใจให้แก่กัน

แผลเป็นบนผิวหนังเป็นสิ่งที่ไม่พึงปรารถนาโดยเฉพาะเวลาต้องไปพบปะผู้คนในสังคมหรือแม้กระทั่งกับตัวเองที่ต้องทนเห็นรอยแผลนั้นอยู่ทุกวัน นอกจากจะทำให้เกิดความเข้าใจผิดหรือถูกรังเกียจแล้วยังบั่นทอนความมั่นใจในตัวเองด้วย หลายชีวิตติดกับดัก อยากจะไปให้พ้นแต่ช่างเหมือนกำแพงสูงใหญ่กั้นขวางที่ต้องออกแรงเพื่อปีนป่ายข้ามไป เพื่อการมีชีวิตอย่างปกติโดยไม่ให้แผลเป็นใดๆ มาบ่อนทำลายชีวิต นี่เป็นแรงบันดาลใจให้ Sophie Mayenne ศิลปินสาวชาวอังกฤษคิดโปรเจ็กต์ภาพถ่ายนี้ขึ้น ‘Behind the Scars’ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเผยตัวตนให้คนอื่นรับรู้แต่ดูจะเป็นทางเลือกที่สร้างสรรค์เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้ตัวเองและเสริมสร้างเข้าใจกันในสังคม อย่าง Maya (ในภาพแรก) เป็น epidermolysis bullosa หรือเรียกว่า โรคตุ่มน้ำพองใส เป็นอาการทางผิวหนังชนิดหนึ่งที่ติดมาทางกรรมพันธุ์ ซึ่งเธอเป็นมาตั้งแต่เด็ก แล้วยังตามรบกวนเธอมาเป็นระยะตลอดเวลา Maya มาเป็นแบบสำหรับโปรเจ็กต์นี้ นอกจากเพื่อดึงความมั่นใจให้ตัวเองกลับคืนมาแล้วยังหวังจะช่วยเป็นกำลังใจให้ผู้ป่วยคนอื่นและเด็กๆ อีกมากมายที่เป็นโรคนี้ กระตุ้นให้เกิดการวิจัยสำหรับเยียวยารักษามากขึ้นด้วย…

Continue Reading

An Ordinary Day: เติมพลังใจให้เด็กผู้ป่วยโรคทางพันธุกรรมผ่านภาพถ่าย

“ทุกชีวิตล้วนสวยงาม” เป็นมุมมองเชิงบวกในการมองโลกเพื่อให้แต่ละคนภูมิใจในการมีอยู่ของตนเอง ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการใช้ชีวิตท่ามกลางความแตกต่างอันหลากหลาย แม้อาจจะต้องทนรับกับความเจ็บปวดก็ตาม เพราะสภาพความเป็นจริงในสังคมที่พบเจออาจไม่ตรงกับคำพูดสวยหรูนั้นนัก คนที่แปลกและแตกต่างกับคนอื่นโดยเฉพาะโรคทางพันธุกรรมมักถูกมองด้วยความไม่เข้าใจ, หวาดกลัว, หรือโดนกันออกจากสังคมไป จึงเป็นเรื่องน่าเสียดายหากจะปล่อยให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นโดยไม่พยายามเยียวยา An Ordinary Day: Kids with Rare Genetic Conditions เป็นหนังสือภาพและสารคดีที่กำลังช่วยลดช่องว่างดังกล่าวนั้น ผลงานของ Karen Haberberg ช่างภาพอาชีพชาวอเมริกัน ซึ่งมีประสบการณ์จากในครอบครัวตัวเองที่ต้องสูญเสียพี่ชายไปด้วยโรค Tay Sachs เป็นความผิดปกติด้านระบบประสาทและเยื่อหุ้มสมองก่อนที่เธอจะเกิด และเมื่อไม่นานนี้เองเพื่อนสนิทของเธอเพิ่งจะเสียลูกรักไปจากโรค Angleman Karen ถนัดการถ่ายภาพแนวพอร์ตเทรตและเชี่ยวชาญสไตล์ภาพที่เป็นธรรมชาติ เธอจบการศึกษาปริญญาโทด้านศิลปะและการถ่ายภาพจาก…

Continue Reading

Russia Bus Stops Volume II: ป้ายรถเมล์อาร์ตๆ ในชนบทห่างไกลของรัสเซีย

เมื่อเราเดินทางไปในชนบทหากสังเกตดี ๆ ก็จะพบศิลปะตามท้องถนนมากมาย แต่จะมีไม่กี่ชิ้นนักที่กระตุกสายตาและไม่อาจปล่อยผ่านไป เพราะสิ่งนั้นเต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ที่หาชมกันไม่ได้ง่ายๆ ในสังคมเมือง และไม่รู้ว่าเป็นผลงานของใคร บางทีศิลปินนิรนามอาจกำลังแสดงผลงานสื่อสารอะไรกับสังคมอยู่ และที่นี่ประเทศรัสเซีย ประเทศที่ดูจะไม่ค่อยเปิดตัวสู่โลกภายนอกมากมายนักหากเทียบกับหลายประเทศในยุโรป โดยเฉพาะในยุคความขัดแย้งทางการเมืองเข้มข้นช่วงสงครามเย็นและโลกถูกแบ่งออกเป็นสองฟากอย่างชัดเจน ทว่าท้องถิ่นชนบทที่ห่างไกลกลับซ่อนผลงานทางศิลปะ รวมถึงการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและสังคม ไว้กับป้ายรถเมล์อย่างช่างน่าอัศจรรย์ Christopher Herwig ศิลปินถ่ายภาพชาวแคนาดา เริ่มโปรเจ็กต์ภาพถ่ายป้ายรถเมล์ในรัสเซียและนำเสนอผ่านหนังสือภาพของเขามาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ผลงานชุด Soviet Bus Stops Volume II 2017 นี่เป็นชุดที่ทำออกมาตามความสำเร็จจากผลงานก่อนหน้านี้ที่เขาได้ดั้นด้นเดินทางเป็นระยะทางนับหมื่นกิโลเมตรในประเทศที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ที่สุดในโลก ผ่านเมืองต่างๆ และพื้นที่ชนบทมากมายนับไม่ถ้วน ด้วยการเดินทางหลากหลายวิธี ทั้งรถยนต์ส่วนบุคคล…

Continue Reading

My London Calendar ปฏิทินภาพถ่ายฝีมือคนไร้บ้านในมุมที่เราอาจไม่เคยเห็น

Café Art 2018 My London Calendar Project เป็นการสานต่อความสำเร็จของโครงการในปีก่อนๆ ที่ทางกลุ่ม Cafe Art ได้จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมให้เกิดกำลังใจกับผู้ไร้บ้าน ซึ่งไม่เพียงนำเสนอผลงานทางศิลปะภาพถ่ายแต่ต้องการสื่อสารกับสังคมให้รับรู้ถึงปัญหา ผ่านมุมมองของผู้คนที่เคยจัดว่าเป็นคนจรจัด ไม่มีที่อยู่ หรือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการไร้บ้านทั้งหลายในรูปแบบของงานศิลปะ โดยหวังจะกระตุ้นให้คนทั่วไปในสังคมได้ตระหนักมองเห็นคุณค่าผู้คนเหล่านี้ไปพร้อมกัน เราคงคิดไม่ถึงว่าในแต่ละปีจะมีผู้ไร้บ้านมากมายกระจายตัวอยู่ไม่ว่าจะในเมืองใหญ่ที่มั่งคั่งทางเศรษฐกิจอย่างลอนดอน หรือแม้แต่เมืองหลวงอื่นๆ ในโลก ซึ่งไม่มีใครรู้ถึงสาเหตุที่แท้จริงว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา และเมื่อเห็นการแต่งตัวที่สกปรกมอมแมมนอนข้างถนนก็พาให้เกิดความรังเกียจไม่อยากเข้าใกล้ เกิดกำแพงที่กันเราให้ห่างจากพวกเขาเหมือนกับอยู่กันคนละโลก ทั้งๆ ที่พวกเขาต่างก็เป็นมนุษย์เช่นเดียวกับเรา โปรเจ็กต์ปฏิทินประจำปีนี้กำลังเป็นจุดเชื่อมให้เราปรับเปลี่ยนมุมมอง โดยยังคงใช้ชื่อธีมที่ว่า ‘My London’ ปีนี้เริ่มต้นเมื่อ…

Continue Reading

The REAL Justice League! ช่างภาพอเมริกันถ่ายภาพ ‘นักสู้ตัวจิ๋ว’ เป็นเหล่าฮีโร่สร้างพลังบวก

งานนี้มีน้ำตาซึม... เมื่อช่างภาพดิจิทัลชาวอเมริกัน Josh Rossi นำเสนอผลงานภาพถ่ายส่วนตัวที่ช่วยปลุกพลังใจให้กับเหล่าเด็กน้อยผู้เป็น 'ซูเปอร์ฮีโร่' ในชีวิตจริง เพราะพวกเขากำลังฝ่าฟันกับอุปสรรคที่ใหญ่หลวงในชีวิต...และน่าจะต้องการกำลังใจกันแบบสุดๆ Josh ตั้งชื่อโปรเจ็กต์ภาพถ่ายสุดเจ๋งนี้ว่า The REAL Justice League! โดยเขาและภรรยาทำงานร่วมกับนักออกแบบคอสตูม Julie Whiteley ชวนเด็กชายหญิงต่างวัย 6 คนที่มีความพิการและภาวะป่วยรุนแรงออกมาเล่นสนุกนอกบ้าน เปลี่ยนบรรยากาศด้วยการถ่ายรูปเล่นกับ Josh ผู้วางแผนจะเนรมิต ‘ภาพซูเปอร์ฮีโร่’ ของพวกเขาให้ออกมาเป็นของขวัญสุดปัง! “ผมอยากให้เด็กๆ ได้มองเห็นถึงความแข็งแกร่งในตัวของพวกเขาเองครับ และอยากให้ภาพชุดนี้สร้างรอยยิ้มและกำลังใจให้กับคนอื่นๆ ในสังคมที่กำลังต้องเผชิญปัญหาคล้ายๆ กันด้วย”…

Continue Reading
Close Menu