Creative Citizen

warunyu udomkanjananon

warunyu udomkanjananon

warunyu udomkanjananon

Art may not be the only way to brighten the world, but it is essential to create a beautiful life. รักงานเขียนทำงงานอิสระด้านสื่อสารหลากหลายรูปแบบ ทุกครั้งที่ทำงานก็มีอะไรใหม่ๆให้เรียนรู้อยู่เสมอ ตัวหนังสือแทนความคิดที่เรามีกับโลกภายนอก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันอย่างยากที่จะแยกขาดจากกันได้

The Walk: การเดินทางไกลกว่า 8,000 กม.ของหุ่นเชิดเด็กหญิง Little Amal สะท้อนปัญหาผู้ลี้ภัยเด็กทั่วโลก

โลกกำลังหมุนไปภายใต้สภาพอากาศแปรปรวนและการมาของโรคระบาด ชีวิตคนกำลังแยกจากกัน Good Chance องค์กรอิสระทำงานด้านการแสดงร่วมกับศิลปินจากทั่วโลก โดยมีเป้าหมายดึงความหลากหลายของชุมชนมารวมกันเพื่อนำเสนอเรื่องราวสะท้อนปัญหาสังคมและสิ่งแวดล้อมนำทางไปสู่ความหวังของมนุษยชาติ จัดกิจกรรมเดินการกุศลเพื่อผู้ลี้ภัยเด็กและเยาวชนซึ่งติดอยู่ตามศูนย์อพยพในประเทศต่างๆ ทั่วโลก โดยใช้หุ่นเชิดขนาดใหญ่แทนตัวละครเด็กกับหัวข้อ “การเดินทางเพื่อตามหาแม่”

ศิลปิน Candy Chang ชวนผู้คนร่วมบอกเล่าความรู้สึกผ่าน ‘อนุสาวรีย์แห่งความกังวลและความหวัง’

ในขณะที่โลกอยู่ในช่วงแห่งความสับสน ขัดแย้ง และเปลี่ยนผ่านไปกับวัฒนธรรมใหม่ทั้งด้านเทคโนโลยี, การเมือง, รสนิยม ท่ามกลางความเคลื่อนไหวเหล่านี้ชีวิตยังต้องดำเนินต่อและแสวงหาความสมดุลเพื่อจะดำรงไว้อย่างมีความสุข แน่นอนไม่ใช่งานง่าย ด้วยจำนวนผู้คนและความคิดเห็นอันหลากหลาย ข้อมูลมหาศาลในโลกออนไลน์ ผลงานของศิลปินกำลังชี้ทางว่าบางทีมันอาจซ่อนอยู่ใต้จิตสำนึกและแสดงตัวออกเป็นความวิตกกังวลกับความหวังในอนาคตของพวกเรา

Moving Dunes เปลี่ยนถนนธรรมดาให้เป็นพื้นทรายพิศวง สร้างปฏิสัมพันธ์ชวนคนเข้าชมศิลปะในพิพิธภัณฑ์

Anamorphosis เป็นศิลปะสร้างสรรค์ที่ใช้รูปทรงของเลขาคณิตมาล้อเล่นกับสายตาของผู้ชมจนเกิดภาพลวงตาขึ้น ด้วยวิธีสร้างองค์ประกอบของวัตถุ การจัดวางตำแหน่งประติมากรรม เว้นระยะห่างกับสายตาผู้ชมจนเกิดมิติมุมมองให้เสมือนจริงทั้งๆ ที่ภาพปรากฏนั้นไม่มีอยู่ ถ้าจะบอกว่าแนวคิดนี้มีรากเดียวกับศิลปะแนว cubism ก็คงไม่ผิดอะไร งานศิลปะจัดแสดง

Tribes: หนังสั้น 10 นาทีเล่าเรื่องสามโจรก่อการปล้น ‘ความเป็นมนุษย์’ ในรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก

ทุกวันนี้การเล่าเรื่องเพื่อชี้นำเชิงศีลธรรมแบบเบ็ดเสร็จที่ว่าความดีต้องเป็นเช่นนี้เช่นนั้นเป็นเรื่องล้าสมัย และคงยากที่จะโน้มน้าวให้ใครเชื่อ เพราะนับวันความเป็นปัจเจกมีอิทธิพลต่อสังคมมากขึ้น แต่ละคนก็มีวิธีการเลือกกระทำและตัดสินอะไรถูกหรือผิดในแบบของตัวเอง การเล่าเรื่องเพื่อสอดแทรกแนวคิดอะไรที่ว่านั้นจึงต้องเลือกกลวิธีที่พลิกความคาดหมายของการชม และมีการกระตุกจิตสำนึกให้เกิดคำถามขึ้นในใจเพื่อที่จะหาคำตอบด้วยตัวเอง และที่สำคัญหากตัวละครนำเป็นบุคคลที่อยู่ในฐานะเท่าเทียมหรือต่ำกว่าผู้ชม ก็ยิ่งทำให้ความรู้สึกว่าถูกคนมานั่งสั่งสอนศีลธรรมลดน้อยลงไปด้วย ในหนังสั้นสิบนาทีเรื่อง Tribes

ศิลปิน Mantra สร้างสรรค์รูปผีเสื้อสามมิติกลางเมืองกระตุ้นเตือนระบบนิเวศกำลังสูญสลาย

ผีเสื้อเป็นความงามของธรรมชาติ ทั้งรูปทรง สีสัน ลวดลายบนปีกที่หลากหลายนั้นเป็นงานออกแบบระดับเทพที่คาดไม่ถึงหรือจะหาศิลปินคนใดจะลอกเลียนแบบได้ ไม่เกินไปเลยที่จะบอกว่าชีวิตเรานั้นได้รับรสนิยมทางศิลปะทั้งหลายมาจากสิ่งแวดล้อมอันงดงาม แต่ก็เป็นเรื่องเศร้าที่เมื่อรับคุณค่าทั้งหลายเหล่านั้นมาแล้วก็ทำลายลงอย่างขาดสำนึกรับผิดชอบ นับวันโลกเราก็เปลี่ยนไปสู่สังคมเมืองมากขึ้น คุ้นเคยกับวิถีชีวิตที่ต้องพึ่งพาเทคโนโลยี ระบบอุตสาหกรรม และสารเคมีที่แม้จะมีผลเสียแต่ก็เสพติดจนยากจะเลิก

Hair Love: ทรงผมของหนูที่มนุษย์พ่อผู้ไม่รู้อะไรเลยต้องรับมือให้ได้

สิ่งที่ทำให้เรื่องเล่าธรรมดาดูน่าสนใจ มักเกิดจากการดึงรายละเอียดในเรื่องที่ถูกมองข้ามมาขยาย หรือการใช้ตัวละครที่แปลกออกไปจากความคุ้นเคยบนสถานการณ์ที่เหมือนง่าย ทว่ากลับกลายเป็นเรื่องยุ่งยากเพื่อหาทางออกที่พลิกความคาดหมาย นี่เป็นสิ่งที่นักเล่าเรื่องทั้งหลายอยากให้เกิดขึ้นสำหรับงานของเขา และหากจัดลำดับการเล่าได้ลงตัวก็จะเชื่อมระหว่างจินตนาการกับความสมจริงของผู้ชมได้อย่างแนบเนียน ทำให้เกิดความประทับใจอย่างเป็นธรรมชาติ เหมือนอย่างที่ Hair Love

‘What the Health: สุขภาพ อาหาร เงินตรา’ รู้ให้เท่าทันเรื่องการบริโภคและโรคภัย

“จงใช้อาหารเป็นยารักษาโรคและให้ยาเป็นอาหารของท่าน” เป็นคำกล่าวของ ฮิปโปเครติส แพทย์ชาวกรีกโบราณผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งการแพทย์ของโลกตะวันตก และเป็นประโยคเปิดของสารคดีเรื่อง What the Health หรือในชื่อภาษาไทยว่า “สุขภาพ

เปลี่ยนห้อง CT/PET Scan ในโรงพยาบาลเด็กให้เป็นสวนดอกไม้สดใสของ Takashi Murakami

เมื่อเห็นรูปดอกไม้นี้หลายคนที่ติดตามแวดวงวัฒนธรรมศิลปะร่วมสมัยคงร้องอ๋อ เพราะเป็นผลงานของศิลปินป๊อปอาร์ตตัวพ่ออย่าง ทาคาชิ มุราคามิ ที่นอกจากจะโด่งดังเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นแล้ว ผลงานส่วนใหญ่ของเขายังมีราคาแพงลิบลิ่วไม่นับรวมที่ไปอยู่ร่วมกับแบรนด์สินค้าชั้นนำของโลกหลากหลายแบรนด์ ทั้งหมดก็ด้วยประสบการณ์และความสามารถของศิลปินที่ผลักดันผลงานของตนจนเป็นที่ยอมรับในระดับสากล แล้วทำไมดอกไม้พวกนี้จึงมาประดับอยู่เต็มห้องนี้ได้ล่ะ นี่ใช่ห้องนิทรรศการทางศิลปะอย่างนั้นหรือ เปล่าเลยแต่มันคือห้องปฏิบัติการตรวจโรคด้วยเครื่องเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ที่เรียกกันว่าห้อง

Nobody is Normal: เด็กๆ โปรดรับรู้ไว้ว่าความแตกต่างไม่เคยทำใครให้โดดเดี่ยว

อะไรคือความเป็นปรกติกันแน่…ทุกคนคงเคยพบประสบการณ์โดนล้อเลียน บูลลี่ กันมาแล้วมากบ้างน้อยบ้าง และหากย้อนรำลึกได้ครั้งแรกที่เจอคงจะในโรงเรียนสมัยที่เป็นเด็ก ไม่แปลกเพราะโรงเรียนเป็นพื้นที่แรกๆ ที่ได้รวมกลุ่มกันในสังคม เป็นที่ที่เราได้เห็นถึงความแตกต่างของเพื่อนแต่ละคน และบางคนก็โดนล้อเลียนดูถูกรุนแรงกว่าคนอื่น เพราะมีลักษณะเฉพาะตัวบางอย่างที่จับสังเกตได้ง่าย เช่น

The Strength โปรเจ็กต์ให้กำลังใจเจ้าหน้าที่และไว้อาลัยแด่ผู้จากไปด้วยโควิด-19 โดยศิลปิน Pejac

หลายปีก่อนเห็นผลงานสตรีทอาร์ตของ Pejac จากเว็บไซต์ศิลปะที่เขียนด้วยหมึกดำรูปแผนที่โลกกำลังไหลลงสู่ฝาท่อระบายน้ำ ซึ่งมีชื่อผลงานว่า Stain เขียนขึ้นที่ประเทศเสปนในปี 2011 ก็รู้สึกเตะตาในผลงานของเขาทันที ด้วยวิธีคิดและการสื่อสารที่แรงโดนใจและเป็นเหตุให้ค้นหาข้อมูลติดตามดูผลงานเรื่อยมา รูปแบบที่ศิลปินนำเสนอมักจะเป็นการการเพ้นท์ทีแปรงรูปภาพเล็กที่เต็มไปด้วยรายละเอียดประกอบกันจนเป็นภาพขนาดใหญ่บนเรื่องราวที่ใหญ่ตามไปด้วย

Close Menu